RECORD NA RECORD NA RECORD. OOK FLASHGUNS AAN DEGEN GEREGEN

Het is weer een tijdje geleden maar we moeten de site ook niet overladen met goed nieuws. Wordt het 2de weer kampioen? Grote kans van. Worden de jeugd recreanten 3de (beste resultaat ooit)? Al gebeurd. Heeft Melvin bij de U12 zijn 600ste save gemaakt? Al gebeurd. Is de U12 van de laatste plaats af? Al gebeurd. Dan nu maar eens weer wat van de prima dona’s van de Luttikhuis Lions. Even één voor de sponsor, de laatste weken weten we alleen te verliezen als we zonder bus naar een wedstrijd moeten, how is that for an opsteker. Toevallig ook de enige wedstrijd die onze eigen grundlige eishockey spieler. Ik weet niet of het er iets mee te maken heeft, maar vermeldingswaardig. Had ik al eerder gerefereerd aan ons eerste dubieuze clubrecord van meeste strafminuten per wedstrijd, is er nu een bij. Het meest aantal punten voor een Lions team in de 2de divisie. 9 februari was het tegen de Warriors zover. 8 punten. Nadat we nog een keer tegen het team van het vorige record moesten, het enige team dat 1 stel hersenen moet delen met het hele team maar toch een verbazend goede power-play ten faveure wist te brengen. Das natuurlijk niet zo heel erg maar dan moet je niet, opmerkingen van “Geen domme straffen oplopen, dus niet slashen, hooken en trippen als het niet nodig is” ten spijt, het merendeel van de wedstrijd de koelkast opzoeken. Misschien is het het twentse dialect wat ik nog niet helemaal onder de knie heb, niet kan wel heel iets anders betekenen, zoals:”Wat je ook doet als je het onder de (k)nie het mut ie ’t doan. Ik weet het niet. Toch nog enigszins close (5-8) but no sigar. Na nog een klein vlekje in Amsterdam te hebben opgelopen werd het weer tijd te schaven aan net verworven records. Om deze natuurlijk zo lang mogelijk vast te houden. Hiervoor leek het leuk iedereen er weer eens bij te betrekken, good old Pimmetje was eindelijk hersteld van zijn rem problemen met enig transport medium, ook onze onbreekbare Germaan was weer genezen van een niet gedefinieerde breuk opgelopen door zelfde remcapriolen. Natuurlijk moet er altijd iemand roet in het eten gooien, onze eeuwige maagd wist ook door rem problemen zijn gemoed en zijn enkel te breken. Daarnaast was een welgemikte avalanche verantwoordelijk voor het op tijd afleveren van onze sneeuwmannen Mark en Santi (nee dit is geen komisch duo als snip en snap, zij snappen net zoveel als een snipverkouden snip). Tevens werd onze condoom expert vrijaf gegeven door rubber gigant Vredenstein. Ook onze hoefsmid, die tijdelijk mensen met zijn ringvingertje wist aan te wijzen om de hoek van de straat, was er ondanks helse pijnen bij. Een beetje tape en het kan weer heb ik begrepen. Bijna volledig dus, zou dit genoeg zijn om de eeuwige rivaal voor de 2de keer te verslaan. Zij waren door dezelfde avalanche helaas weer in het bezit van hun eeuwige topscorer dus makkelijk zou het niet worden. Tijd dat de nieuwe helden op zouden staan, boven zichzelf zouden uitstijgen, vertrouwend op hun niet aflatende chi krachten ongekende oerkrachten zouden genereren teneinde dit varkentje te wassen, ik bedoel hier niemand mee buffetridders. Ik dacht nog even een bakkie te doen voordat ik de jongens op mijn eigen kort en bondige wijze tot op het bot te motiveren maar ik liep tegen een verdwaasde oudere jongere aan die het in een keer in zijn hoofd kreeg om ijshockey te gaan volgen en daar zoveel mogelijk mensen mee wist lastig te vallen waardoor de eerste Lion al op het ijs was alvorens ik mijn toorn over hen had kunnen afroepen. BEDANKT. Naar de baan dan maar, en ja oudere jongere dan moet je inderdaad door de tunnel, lastig hè, met zo’n wielrek. Aan de baan gekomen werd er al vervend warm geschaatst zoals ik mijn jongens wekelijks bijbreng, maakt je als een vader zo trots, tenzij je de vader bent van de Goalie want dan zou je zomaar aan de andere kant van de tunnel kunnen blijven hangen met je wielrek, maar dit terzijde.

Hmm, ik zit een lekker visje te eten. Oh, de eerste periode, iedereen weer terug in zijn eigen positie, na enig geëxperimenteer door de laatste weken heen, moest de oplossing bieden. Uit je comfortzoon heeft ook zijn beperkingen zullen we maar zeggen. 3 volle aanvalslijnen, Pimmetje terug in lijn 1, Stephan gearmd met zijn dikkere broer, Bjorn weer als center 3de lijn en Mark en Stijn terug in de krochten der verdediging. Van start maar dan. Lang hoefde het niet te duren, al in de 6 minuut wist Marco P de achterkant van de Goalie zo te bespelen dat de puck pardoes in het net viel, waarschijnlijk wees hij waar hij zou schieten maar met die scheve vinger zet je de netminder natuurlijk op het verkeerde been. Bizarre goal. Was dit een voorbode? In ieder geval een hele langzame dan, een beetje zoals mijn postbode. Na weer even geoefend te hebben in het penalty killen, werd het tijd om Pim zijn rendement te laten bewijzen. Na een geweldige opbouw werd Pim op een break weg gestuurd die hij ondanks snel naderend onheil van achter onder druk beheerst wist in te schieten. Was iedereen maar zo effectief door mijn hoofd schietend geraakte ik in euforische extase. Nog 7 minuten te gaan, kijken of we nog wat killing mogen oefenen, ja hoor zegt de smalste broek van het veld, ik zit op de bank. Kinderspel bleek dat die dag. Netjes de 20 volmaken en 180 seconden uitademen.

Nog even de vis zijn reis laten afmaken naar de catacomben van mijn darm systeem en dan verder. Er viel weinig te zeggen om de jongens op te beuren, alles leek eens te kloppen, misschien iets meer schieten, en laten we vooral uit de strafbank blijven. 1:25 2de periode, dikke Dennis ongeoorloofd slaan met stick, 2 minuten in the box. 2:40 2de periode: 2-1 powerplay goal uit een flashgun. Zoveel profijt van die coaching hè. Maakt je warm in de onderbuik, of is dat de vis? Andere tactiek dan maar, laat ons maar eens de meerderheid vormen, kijken wat de Friese onverschrokkene dan doen, hè, hè, wat nou. We namen onze tijd om dit zorgvuldig op te bouwen, eerst even oefenen op 5 op 4, en dat heeft met seks niks te maken, wat nog niet wilde vlotten. Dan maar 5 op 3 proberen en verhip Karst wist er na de Goalie en wat verdedigers geraakt te hebben één in te prikken. Zo, de afstand is weer zoals het hoort. Nu uitbouwen zou ik zeggen. Helaas is de 2de periode daar te kort voor. Pfuuut, dweilluh.

Ondanks het resultaat leken we een beetje in slaap te sussen. Hoog tijd voor wat Duitse peper leek het. Na hem wat sporadisch bij penalty’s van Dennis ingezet te hebben leek hij meer potentie te hebben. Wetende dat onze Durex expert vroegtijdig de baan zou verlaten teneinde de rubber industrie te redden van een onafwendbaar destructie leek het voor de hand te liggen onze little tank tot sturmer te promoveren. Om geen gezichtsverlies te leiden deed rubber fetisjist Stephan net of hij een enkel blessure opliep door een dwarrelende pass als Johan Cruiff achter het standbeen over de verdedigingslinie heen te spelen waarna hij eervol in de achtergrond kon verdwijnen. Kumt rein, Jorn. Zijn Duitse rijzende ster eer aandoend werd er door dit vuur al snel gescoord, hoe kan het ook anders door de man met vuur in zijn handen, Marco Peperkamp. Deze keer had hij niemand nodig, a man and his horse in the wild wild west. Sneller dan zijn schaduw schoot hij een gat in het net, slechts smeulende resten achter latend. Dit zette zelfs onze meest koele kikker Bjorn in vuur en vlam en om mede aan te geven hoe blij hij weer was in zijn geliefde center positie wist hij dit te vieren met onze 5de trefzekerheid. Helemaal alleen haalde hij achterin de puck op, draaide zich om, begon te versnellen richting het net van de tegenstander, als een vedergewicht boxer alle aanslagen in het neutrale vak flexibel ontwijkend, zijn bewuste deek bewarende voor nadat de laatste verdediger gepasseerd te zijn en deze in perfectie uit te voeren teneinde een dolgedraaide goalie op de backhand te verschalken hadden allemaal gebruikt kunnen worden deze treffer te beschrijven ware het niet dat hij per ongeluk de puck tegen zich aangeschoten kreeg, waarna hij wonder boven wonder langs de verdediging struikelde en tot zijn eigen verbazing in zijn val de puck via elk uitrustingsdeel van de goalie en de bekende paal achter de lijn wist te plaatsen. Doet uiteraard helemaal niet ter zake, over drie jaar heeft niemand het er meer over, 5-1 was een feit. En dat met nog 13 minuten te spelen. Dan maar eens een mooie goal. Wie van ons kan een beetje richten? Karst maar eens instelling brengen, deze zou mij nog verbazen had ik uit betrouwbare bron. Wie kan er niet passen, voor de verrassing, laten we die de pass geven. Natuurlijk: MANUEL!! Hij was toch al volledig out of karakter duels aan het winnen en opzoeken, dit kon d’r ook nog wel bij. Burp, is dat de vis weer. Niet tegen de stroom inzwemmen hè. Zo verzonnen zo gedaan, na een geweldig splijtende pass van 1000 centimeters werd ons enig overgebleven hengeltje in stelling gebracht, lichtjes off-wing maar desalniettemin scherp in zijn richting. Hiervan optimaal gebruik makend wist hij een schoonheid van een kruising schampende goal te produceren. Dansend in de welbekende twense polonaise wisten de flugge friezen nog snel even hun 2de te treffer alsmede de eindstand te maken. Bleef nog over dat Pim zijn rentree wilde vieren door zijn slagijzer tot over het maximum te belasten, waarschijnlijk om zijn slappe lichaam te ondersteunen naar de bank. Uiteraard lukte dit ook zodat alle successen behaald werden. 10 punten, op naar het toilet om afscheid te nemen van mijn nieuwe aqua nautische vriend. Bhhhwwaahhhhhrrgg.

Moguh

Over Big T

Bekijk ook

De Uil van Minerva spreidt te laat zijn vleugels

Enschede Lions verliest finale van Eindhoven: 5-2   (Door Eddy van der Ley) Enschede Lions …