We are back!!

We are back!

Afgelopen week liep ik even bij Thijs binnen om mijn schaatsen te laten slijpen bij het touw en watersportcenter te Enschede.  Tijdens het slijpen zag ik een oude poster van het eerste team waarmee we drie jaar geleden kampioen zijn geworden. Destijds mocht ik  als verse trotse captain de beker ophalen van kampioen van Nederland in de derde divisie. Het  team bestond toen uit meer dan 20 man en we hadden ongeslagen en met hoge cijfers van elk ander team in de derde divisie gewonnen. Van dat team is nu bijna niets meer overgebleven. Veel spelers hebben allang aangegeven een stapje terug te willen doen, of helemaal niet meer te willen spelen.

Dit jaar zijn we weer terug in de derde divisie met een groep jongens waarvan de meesten nog niet in ons team speelden, of geselecteerd waren.  Met veel moeite hebben we  jongens kunnen vinden die bereid waren om keihard te gaan trainen en samen met elkaar een statement te kunnen maken in de derde divisie. Ondanks het harde werk en de goede sfeer en humor in het team had niemand van ons verwacht dat we dit resultaat zouden bereiken; “de Play-offs!”

Ik zal het team dan ook graag even willen voorstellen (in willekeurige volgorde);

Yorick;  heeft het spelletje van fore- checking als beste onder controle, stoort elk ander team in de opbouw en weet menig puck te ontfutselen. Soms wel wat moeite om in dienst van het team te spelen (all over the place), maar een vaste kracht in de tweede lijn!

Dylan; ‘no score’ is zijn bijnaam, maar tegen Groningen wist hij door een prachtige individuele actie deze bijnaam te ontkrachten, zeer gemotiveerde speler en gedreven op en van het ijs. Ook de inzet voor de club tijdens de jeugdtrainingen heeft er voor gezorgd dat we trots zijn met Dylan in de verdediging! Tijdens trainingen een te makkelijk slachtoffer van kleedkamergrappen… Dylan, mooie goal!

Manuel; finisher eerste klasse! Pakt menig goaltje mee door een afwachtende houding. Geweldige progressie gemaakt dit jaar en is van een individualistische speler een echte team speler geworden. Alleen zijn aanstellerij als hij omver gaat krijgen we er niet uit ondanks dat niemand zich hier iets van aantrekt…

Mark H.; mijn vaste man in de ‘D’. hardste schot in de competitie, en een genot om een pass te geven voor een one- timer! Door zijn droge, no- nonsense  militaire houding  een baken van rust in het team. “Zit er iets op mijn kin?” heeft echter moeite met passes aannemen en zegt dan meestal dat dat de schuld is van de ander..

Dennis van O; Te lange shifts en nooit op tijd voor de warming up, maar deze goalie leeft hockey, is altijd bezig met trainen en is ook nog erg sportief! Elke wedstrijd ‘gunt’ hij de tegenstander namelijk wel een goal. We zijn ben blij met zo’n vaste waarde achterin.

Tony; the mysterieuze Asian sniper, niemand weet zijn achtergrond en leeftijd, maar heeft ons meerdere keren uit de brand geholpen. Hangt het meest rond bij de blauwe lijn om op een sneaky manier zijn goaltjes mee te pikken.

Mark S; de scorende webmaster!briljante goals worden afgewisseld met rake opmerkingen. Een speler waar je letterlijk en figuurlijk niet omheen kunt. Ondanks een belofte naar het tweede team zijn we blij dat we op dit moment  van zijn spelinzicht en ervaring gebruik kunnen maken.

Dennis K; elke wedstrijd gaat Dennis tegen alle afspraken in wel een keer op snelheid langs de boarding om zo op volle snelheid een rondje achter de goal te maken van het andere team (vroeger langebaanschaatsen gedaan?) Gelukkig heeft een speler van Groningen hier een einde aan gemaakt. we vergeven het hem dan ook omdat hij dit jaar als scorende verdediger sterk naar  voren is getreden.

Jurjen; een prachtige speler om te zien(qua ijshockey dan, zonder helm valt het erg tegen) topscoorder van de divisie! En een ontzettend talent waar we veel van gaan horen. Verder wil ik hierbij zijn rol als wedstrijdsecretaris en jeugdtrainer benoemen. Een taak waar hij meer dan 100% voor gaat. Fijne kerel op en van het ijs..

Bjorn; Mister Hockey himself, dit jaar als center ingezet, en heeft een moeilijk begin gekend, maar eerlijk is eerlijk; met hard werken is de echte center in bjorn komen bovendrijven, voorkeur voor buitenlandse dames, aangezien deze hem toch niet begrijpen..

Rick “Kenny” Koopman; meest ondergewaardeerde speler van het eerste,  hij stuurt de meest scorende lijn aan en weet met positie en passing het er allemaal zo makkelijk uit te laten zien. De enige koopman die het meest kermend van pijn (“Oh my god, they killed Kenny!!!”) op het ijs ligt, maar er ook als enige koopman zonder blessures het jaar is doorgekomen.

Santi;  de thaise pitbull, een bijtertje eerste klasse die zijn plek in het eerste dit jaar meer dan eens bewezen heeft. Schiet als een meisje, schaatst als een bezetene. Ook de enige Aziaat die onder een zonnebank ligt  (zou hij dan toch een Eskimo zijn?)

Karst; tussen het trainen in Duitsland/ opvoeren van brommers/ bier drinken en domme opmerkingen maken is Karst met zijn eeuwige glimlach dit jaar de slet van het team geworden. Op elke positie inzetbaar en hij brengt altijd gevaar met zich mee. Als hij, en de rest van de familie trouwens, zijn temperament onder controle houdt, zou hij wel eens de verrassing van de play- offs kunnen worden! Helaas dames, Karst heeft al geruime tijd verkering…

Eric Kuiper; Als trainer, captain en coach heb ik afgelopen jaar de eer gehad met dit stel te werken en ik ben hier niet in teleurgesteld. Een team waar ik trots op ben, op en van het ijs. En of we vanavond winnen of verliezen, we gaan hoe dan ook met opgeheven hoofden  en als vrienden van het ijs.

Zoals ik meestal vlak voor de wedstrijd  en vanavond vast ook weer voor de goal zeg; “IJshockey is leuk, we zijn hier vanavond om te spelen als vrienden, let’s have fun out there! …
LIONS! LIONS! LIONS!”

Over Stijn Wijma

Bekijk ook

De Uil van Minerva spreidt te laat zijn vleugels

Enschede Lions verliest finale van Eindhoven: 5-2   (Door Eddy van der Ley) Enschede Lions …