What goes around, comes around, twentse polonaise viert zege, laat paard in de gang aan Zoetermeer

Niks werd er gespaard deze carnavals zaterdag. Naast netjes in rijtjes schaatsen op de deurzakkers werd er gehapt, geklapt, geslast, gepest, geclipped, geflipt, gedoken en onder water gezwommen, alles wat het ijshockey zo mooi maakt. Zo zette de man met de meeste bitjes zijn tanden zo hard in de materie dat deze hem onteigend werden, probeerde Stijn een hap te nemen uit de schaats van 1 van de Zoetermeerse aanvallers, wist dunne Dennis na zijn geweldige airpuck (5-3) een penalty shot te slikken (puck is nog zoek). Over commitment gesproken. Trouwens, het was ook de eerste wedstrijd dat Manuel alleen pijn had toen hij van de strafbank af kwam, het vermoeden is dat dikke Dennis zijn luchtjes daar al verspreid had, of was dat verder in de wedstrijd? Daarnaast werden we van beide partijen getrakteerd op spetterende goals, splijtende passes, geweldige prutsgoals en stevige duels. Ook onze eigen maaslander transformeerde zich naar een gesloten eenmansformatie waar slechts heel zelden een scheurtje in kwam en dan nog meestal door een overtal of een geweldige eigen avontuurtje bijna in de neutrale zone.

De eerste periode was volgens vele de beste ondanks dat er slechts 2 maal gescoord werd. Natuurlijk gunde wij, met ons sociale vermogen, de openingstreffer aan de visite waarna het jagen begon. Na alle rode verf van de goal der tegenstander hebben verwijderd wist Jorik met zijn lange manen de ogen van de Zoetermeerse poortwachter te verblinden waarna hij schalks inschoot. 1-1. Ondanks een bijna Olympisch tempo van beide teams en een zelfde niveau bij beide sluitposten werd de stand beperkt tot dit tijdelijk evenwicht. Er begon echter wel iets te gloren. Hopen dat het de overwinning is.

De 2de periode werd met dezelfde flair begonnen als de eerste met het verschil dat we al snel de garage wisten te openen. Door een geweldig schot van de man die niet schieten kan werd het blad van Kenny geraakt wat alle Zoetermeerders en de meest Enschedeers zo verraste dat de 2-1 geboren werd. We waren nauwelijks bekomen van de schoonheid of de 3de diende zich al aan. Door een geweldige voetbalbeweging werd de puck door Stijn binnen het vak gehouden waarna Jorik met een vloeiende beweging de puck door de ronding speelde naar de alert wachtende B. Borger die in zijn eigen onderbroek piste van genot toen hij zijn ge-one-timede pass binnen ge-one-timed zag worden door  Pim ter Snicker. Gtsjing, 3-1. Een beter start konden we ons niet wensen. Hierna leek de tegenstander iets meer in de wedstrijd te komen wat onze Dennis regelmatig uit zijn slaap haalde om de brood nodige acrobatische reddingen te doen waar menig turner nog een puntje aan kan zuigen. Toch bleef onze formatie overeind, afgezien van wat onverklaarbare valpartijen. Zoetermeer probeerde deze techniek over te nemen door buitengewoon goede impressies van de vallende ziekte te vertonen maar de meestal blinde muizen in de streepjes code trapte hier niet in. Blijkbaar geen carnaval gevierd. Na wat referenties naar de voetbalsport hielden de zoetjes ook daar mee op waarna we over konden gaan tot de orde van de periode. Na een afgeketst schot razendsnel op de bloedsnelle Hengelaar gepassed te hebben wist deze de 2 op 1 feilloos af te ronden door manueel Manuel te bedienen die gniffelend de open goal wist te raken. 4-1. Gaat het dan toch gebeuren? Misschien nog 1 voor de pauze? Jurjen zelf dan? OK, moet hij gedacht hebben, dus na een rommelige aanval wist hij een schier onhoudbaar schot zo hard van het net af te laten kaatsten dat hij, voordat iemand het in de gaten had, op de lijn bleef liggen. Gelukkig dat de zebra’s opletten anders was deze goal ons allen ontgaan. 5-1. Dat moet genoeg zijn.

We wisten uit ervaring dat onze tegenstanders altijd gaan schuiven in de opstelling teneinde in de 3de periode de achterstand om te buigen dus we wisten dat we nog een zware kluif moesten verorberen voordat de buit binnen zou zijn. Het voorkomen van tegengoals kreeg prioriteit maar de kansen die we krijgen moeten natuurlijk zoveel mogelijk benut worden. Lang wisten we in de laatste periode de zaak onder controle te houden. We wisten zelfs nog een schot op de paal te produceren zodat er geen overmoed optrad bij de tegenstander. In de 48ste minuut wisten de gasten een overtal situatie echter zo mooi uit te spelen dat zelfs onze eigen stonewall er niks meer aan kon doen. De 5-2 stond op het scorebord, of nee, ik bedoel de scoresheet. Geen paniek, 1 per 8 ½ minuut kunnen we hebben. De opponenten gingen echter met man en macht aan het werk waardoor al onze verwoede pogingen de grijs blauwe octopus nachtmerries te bezorgen, in de kiem gesmoord werden. Dit maakte Dennis (den dunne hè) zo kwaad dat hij zich als derde verdediger halverwege het verdedigingsvak met het spel begon te bemoeien. Helaas had de aanval niet op hem gewacht en was reeds links langs hem heen geschaatst waarna het makkelijk inschieten was. Alstublieft 5-3. Nog 5 minuten. Ook aan onze kant werd geen inzet gespaard, ben je een metertje te laat dan laat je je beste snoekduik zien, bijt je je vast in de achilleshiel van de aanvaller, valt per abuis tegen zijn beentjes aan en wordt volledig onterecht hiervoor bestraft terwijl iedereen al zag dat dit een penalty shot is. Ook de tot dan toe vlekkeloze leiding wist, na rijp beraad, tot deze conclusie te komen. Jammer voor Zoetermeer, die hebben Dennis blijkbaar nog nooit recht in de ogen gekeken anders hadden ze de straf verkozen. Heb je wel eens een grizzly rechtop zien staan vlak voordat hij je de killclaw gaat geven? Nou, zo is dat ongeveer als je een penalty mag nemen op onze zilverback. Zoals menig toerist die zich heeft laten verschalken door the bear in the woods, startte de aanvaller zijn poging. De blauwe lijn kruisende werd hem het licht ontnomen door een geweldige schaduw waarna hem de moed in de schoenen zonk en hij niks beter wist dan de puck weg te spelen en op de grond voor dood te gaan liggen in de hoop dat de beer achter de puck aan zou gaan. Geheel in zijn doel geslaagd keerde Dennis op zijn hielen om en lachte hij tevreden in zijn niet onaanzienlijke vuistje. Weer één aan het schrikken gemaakt, gna gna. Nog 2:10 minuten te gaan. Billen knijpen! Hé, alleen die van jezelf! Toch bleef Zoetermeer aandringen en na een bijna onmenselijk inspanning werd alsnog de vrije man gevonden en konden ze dan toch de 5-4 laten aantekenen. Hoe lang nog? 19 seconden. Yes, dat kan niet meer mis gaan, dumpen die puck!!!! Natuurlijk wint op dat moment Bjorn zijn eerste face-off waarna hij netjes de puck in ons eigen vak in de hoek dumpte. Volgende keer iets duidelijker zijn in het coachen, coach. Dumpen IN hun vak. Gelukkig werd Dylan koud noch warm van deze ontwikkeling en klooide hij de 19 seconden routineus uit.

5-4 eindstand. Payback is a bitch. Over spanning gesproken, ik moet bijna sch^%()*^ten. Mag ik ff. Truste, ik zit in de kantine.

Over Big T

Bekijk ook

De Uil van Minerva spreidt te laat zijn vleugels

Enschede Lions verliest finale van Eindhoven: 5-2   (Door Eddy van der Ley) Enschede Lions …