Timo’s Column: Nederlands Halloween levert spoken in gestreepte uitvoering voor Lions 1

Ik zat laatst te schijten op de plee
En ik persen as een idioot
Moar ’t duren wel een uur of twee
Eindelijk kwam der een dikke kottel stront
En die stonk zo afschuwelijk
Ik sodemieterde bi-jna, bi-jna op de grond
Toen kreeg ik ,toen kreeg ik de blues

Woorden van de lokale prozaïsten kregen de dag des Heeres 11-11 nieuwe betekenis voor ons geweldig groeiende Lions 1. We hoopten de stunt van het internationale pompoenen feestje voort te zetten in dit weekend. Lions 2 mocht als eerste van start in de home arena en kweten zich bovenwel van hun taak. Na al onze oude koeien uit de sloot gehaald te hebben werd met straffe schreden de Bossche bollen vol gespoten. Oude rubberen stormram Roy wist zich 2 keer op de sheet te spelen, onder begeleiding van onze eigen schuilnaam “John Smith” Jeroen “Hannibal” Smith. Probeerde ene Escalatie nog wat aan zijn doelsaldo te doen en de topscorer prijs naar zich toe te trekken met 2 goals, ik denk dat hij tegen de puck aangevallen is, sloeg de Glazenpoetser direct terug met eenzelfde score maar dan met wat assistjes om het verschil te maken (netjes 2-3) maar wist “Top of the bill” Stephan Koopman het nog erger te maken. Met maar liefst een hoofdtruck en de steun bij Frank zijn hoogtepuntjes brak hij de potten. Legio straffen en een assist van Pittbull Drosten maakte de euforie compleet. Platte kar, platte kar, platte kar.

Dit op de voet volgend toog de Primera division der Lions naar het zoetsappige Zoetermeer. Na wat nieuwe stukjes asfalt te hebben gerockt en onszelf verder ingewerkt te hebben in de gouden bogen Triade betraden wij de Silverdome arena. Vol goede moed en niet geremd door enige voorzichtigheid besloten wij de lijn uit Enschede door te zetten. Het zou niet makkelijk worden zoals dit jaar niets makkelijk wordt maar des al niet te plus dichten wij ons kansen toe. Gesterkt door de prestatie aan het thuis front dartelde wij het ijs op. Onze bus met supporters was ook gearriveerd en waren er in vloeibare vorm helemaal klaar voor. Gelukkig waren we nog niet vergeten in welke valkuil we vorige week vielen dus al gauw stonden we 3-0 achter. Tijd om maar eens een daadwerkelijk powerplay te creëren en ons oordeel daaruit te benutten, hier hadden we all weken op getraind dus dat zou geen probleem moeten zijn. Wat doe je als je een powerplay hebt, juist: aanvalsvak in en rondspelen tot er iemand vrij staat voor de goal en de goalie ondertussen in de hoek zijn kluts aan het zoeken is. Stap 1 is dan de puck inbrengen. Als generaal geef je dan graag het voorbeeld dus die skiet ‘m vanaf de achterlijn gewoon door de goalie die toen zijn kluts nog had. Goed geluisterd natuurlijk naar de observerende woorden van de bezielde leiding aan de bank, laag is hij zwak. De trein stond op het spoor, nou de gang d’r nog in. De eerste kolen op het vuur werden door Manuel, it’s quicker to train a monkey, geschept. Op aanreiken van onze eigen Borger, niet die uit ’t Hearevean, kon hij zijn neus nog probleemloos in Zoetermeerse zaken steken. Genoeg voor het eerste stukkie. Rusten.

Vlot van start maar in de 2de aflevering dacht ons lichtend voorbeeld Den Holk en hij beproefde zijn eerder toegepaste techniek der slapshot, wel is waar panklaar gedeponeerd door een Hengelaar met 2 werkende armen en menig chemisch middeltje in zijn systeem uit duistere pillenpot van onze huis koopman. Gelijk. Zoetermeer boos, 4-3. Jurjen boos, nog een pilletje, schaats schaats schaats, puckie van pre bully Peperkamp. Gelijk weer gelijk. Enkele minuten later was de pillendraaier zelf aan de beurt teneinde de meest kleine voorsprong in de ijshockeysport te bewerkstelligen. 4-5. Er stond wat te gebeuren kan ik je wel vertellen. Onrust was luikende op de tribune, kon de Enschedese meute de het thuispubliek van zich afhouden of werd het een ouderwets robbertje twents knotsen, we zullen zien. Mocht iemand zich nog afvragen of Yorick mee was, dat klopt. Na een kleine souffle vanaf de kant, kopieerde hij de Generaal zijn techniek en wist de Zoete grabbelaar te verschalken. 4-6. Tiet veur een pafke. Rusten.

Tijd voor de bekende slotakkoorden der Enschedese grootmacht dacht ik zo. Menig achterstand wisten wij in het verleden in de 3de periode weg te poetsen of het niks was dus wat kon ons gebeuren. Onder leiding van het geweldige arbitrale duo waren wij zeker dat wij binnen de regels der ijshockeysport niet meer konden verliezen. Andere gedachten schoten echter door het hoofd der westerse consorten en verscheidene zebra paden werden reeds aangelegd teneinde een vernieuwende les der ijshockeyregels uit te delen. De eerste tegenstoot werd nog heldhaftig gepareerd waarna de voorsprong na acht minuten door op chemische dampen opererende Jurjen “aan de haak” Hengel, van den, werd herstel. 5-7. Geen zebra die ons in de weg lag wat kon er gebeuren. 12 minuten hopen dat de hel niet over vriesde dan ging het wel goed. Ik hoor nog net uit de hoek iemand schreeuwen dat de zebra paden klaar waren of wist iemand uit het thuisland een puck uit de lucht vanaf de middenlijn weer in het vak te gooien waarna natuurlijk een geweldig doelpunt volgde. Menig Enschedees gladiator stond met het bekende kringeltje van het gele beest van de stamgasten boven zijn hoofd want ons was altijd geleerd dat iedereen van je team het aanvalsvak moest verlaten alvorens de puck opnieuw ingebracht kan worden. Nog onduidelijk of dit bij de Zoetermeerse ijshockeybond ook werd gehanteerd (Nederlandse league en National league designated hitter rule, je weet het niet hè) derhalve kon de voorbeeldige leiding het niet zien vanwege de te grote afstand tot het potentiele delict. Het is ook niet echt vaak gebeurd in de zoetermeerse geschiedenis dat men de afstand van 2000 millimeter visueel wist te overbruggen dus volledig correct. In de consternatie daarop volgend werd ons ook nog de 7de gepresenteerd. Gelijk is het maar ze krijgen het niet. Enkele minuten later werd het tijd voor het volgend konijn uit de hoge hoed en verdween menig vinger tot het 3de kootje in de gok van de gestreepte mensen en moesten ze iets oprapen en keken ze achterom omdat iemand riep. Aan de hand van de zwart witte blunder machine werd iemand op 3 meter, ja dat is 3000 millimeter, voor dunne Dennis geparkeerd waarna deze kleuren spectrum het signaal gaf om de aanval te beginnen. Weer een treffer met een luchtje eraan, maar Dennis had hem natuurlijk ook gewoon tegen kunnen houden. Volgens mij werd er vrijwel direct bij het opstaan weer een puck in Dennis poepgaatje geschoten want plots was het 9-7. Aangezien Mark al jaren onze debatteer kampioen is besloot hij de dialoog aan te gaan met de van wit rode stok voorziene streepjescode. Deze was echter net zo begaafd in de conversatie als in de perceptie dus Mark moest achter het glas (bijverdienen denk ik dan). Eindelijk kreeg senior Colporteur, beter bekend als dikke Dennis, de vrijheid om shifts van 6 minuten te draaien wat direct resulteerde in de tegenstoot der nieuwe tandem Borger en Manuel welke deed alsof zijn neus bloede. 9-8. Dit kon de scheids natuurlijk niet over zijn kant laten gaan dus werd er nog even gezocht naar een slachtoffer. Natuurlijk, nummer 9, tot nu toe hebben we die alle straffen gegeven. Hij wordt net zijn benen afgezaagd dus hij moet makkelijk te volgen zijn. Och wat schaats die jongen van zoetermeer schattig door die nummer 34 heen, oh en hij probeerd nog wat na te slaan, oh kijk iedereen doet mee. WAT!! ONZE STERDWERG LIGT OP DE GROND. DAT KAN NIET! HIER MOET WAT OP VERZONNEN WORDEN! WE DENKEN DAT HIER EEN CROSS CHECKING FROM BEHIND GEDURENDE EEN TRIP MET EEN HIGH STICK WHILE HOLDING A STICK MET EEN BUT END GEVOLGD DOOR EEN GEINTERFEERDE RUFTING EN VOLGENS MIJ GING ER OOK NOG EEN KNIE IN. WIE WAS DIE DOERAK:NUMMER 34, oh nee die lag op de grond, wat voor nummers hebben ze nog meer. We zouwe toch nummer 9 doen, oh ja. NUMMER 9 5 MINUTEN VOOR DIE NET OMSCHREVEN, NOG LATER AAN HET HANDBOEK TOE TE VOEGEN, STRAF EN EEN GAME. Had in ieder geval nog iemand een echte game gehad. Volgens mij werd tijdens deze heisa ook nog gescoord door iemand die het aanvalsvak de hele wedstrijd nog niet uit was geweest. 10-8. Hard gewerkt Zoetermeer, maar jullie hebben het zuur verdiend……….NOT!!! Ja, het zuur hebben ze verdiend. Trusten
Op naar de bogen Triade, aansterken.

Tot morgen lieve kijkbuiskindertjes en slaap lekker.
Rest mij door de vele goals met luchtjes nog het 2de couplet van de zeer onder gewaardeerde Normale blues hit “Drieteri-Je blues” om de nasmaak te bezingen.

’t Porselijn van de baan dat knapten an diggelen
En de stank die werd zo erg
Dat mien de tranen, dat mien de tranen
Oaver de wangen biggelden
De arbitrale stront die klotsten deur de hele keuken
En de neuse van Manuel begon afschuwelijk te jeuken
Toen kreeg ik, toen kreeg ik de blues
Yeah, bokse vol blues

Over Big T

Bekijk ook

De Uil van Minerva spreidt te laat zijn vleugels

Enschede Lions verliest finale van Eindhoven: 5-2   (Door Eddy van der Ley) Enschede Lions …

één reactie

  1. Wederom geniaal!!!