Timo’s Column: LIONS 2 HALVERWEGE AL KAMPIOEN? KOE, HAAS, VANG VANG!

Het is al weer even geleden maar ik was op een andere manier geassocieerd met druk, minder feces maar presuur. Na menig oliebollen kraampje soldaat te hebben gemaakt de laatste weken wilde het in het afgaan niet zo lukken. Maar de dam is deze week weer gebroken en ik vertoef weer meerdere uren per dag in het kleine kamertje, zo ook nu. Een goed moment om een relaas te doen van onze laatste inspanning en tevens een resume van deel 1 der seizoen. Onder het genot van de geweldige nootjes van Berget Lewis want een redelijke versnelling in de ontlasting brengt grijp ik de pen ter hand (of de laptop zo u wilt). Aantreden in eigen huis tegen de onvergetelijke Haagse Bullets beloofd natuurlijk heel wat op de poster maar of dat werkelijk zo is moet natuurlijk nog blijken. We weten natuurlijk allemaal dat leeuwen niet echt goed reageren op kogels en dat, met een kat in het nauw, kan sprongen van de vierde categorie opleveren. Kiek’n of we Epke kunnen laten schrikken. Tijd om de Haagse vlucht elementen te testen. Op papier niet de sterkste maar zeker ook niet de slechtste dus alert blijven. Voor de zekerheid maar een Aziatische MMX konijn ingeschakeld om als haas te dienen. Opgejaagd door alle leeuwen leverde hij een slap schot af die echter voor de wat bejaard ogende pucken slikker van achter de duinen als een donderslag bij heldere hemel kwam. Pats, die zit, de kogel is door de kerk, tijd voor het repeteer geweer. Kijken of we die hond van een kerel Marco nog een bone kunnen toewerpen teneinde zijn slaghoedje te penetreren. Als lader mocht ikzelf optreden wat bijna een gegarandeerd succes oplevert en zo ook nu. 2-0, nog 57 minuten te gaan. Tijd voor de eerste lijn om een duit in het zakje te doen. Natuurlijk duurt het altijd even na zulke weergaloze schoonheden van treffers voordat men de mond kan sluiten en terug kan komen tot de taak aan hand. Daarom moesten de veel meegereisde Enschedesche supporters tot de 15de minuut wachten tot de Frank tandem de zaak op de rails had en de 1,2,3 trein van start kon gaan. Glazenburg had het ijs stiekem zo mooi gepoetst dat zijn zachte glijer al snel zoveel vaart kreeg dat hij in de open armen van de Eclatante Escalante (Suske en Wiske titel lijkt me) belande die zijn geweldige ronde lichaam wist te laten tollen om 1, 2 en 3 verdedigers alvorens de oudere jongere sluitpost het bos in te sturen, niet verder dan halverwege want dan ga je het bos weer uit. 3-0. Tijd om even op adem te komen, oeps te vroeg, de eerste full metal jacket werd op onze wilde Thijs afgevuurd. Met de beentjes in de lucht als een volleerd schildpad greep hij net naast de ingeschoten rebound waarna hij alle schijn kreeg van vers aangeschoten wild. Tijd voor verversingen, massages, blow-j.. en wat al niet meer, kortom: pauze. Niet slecht maar ook zeker nog niet gespeeld. Bakkie koffie? Ja. Ik ook, ik ook.

Tijd voor de periode die ook wel bekend staat als de middelste periode of, voor intimi, de 2de periode. Tafel wakker?!!? Wie begint weer. Marco ging zoals gewoonlijk doldriest van start wat hem weer een “onreglementaire manier van afremmen” straf opleverde, waarna we een klein tijdje met 4 tegen 5 moesten spelen. De schouders er even onder en 2 minuten later was het al weer over, wel handig dat we het tempo daardoor wat hoger hadden zodat de leverantie man van de eerste lijn Stephan kon  wakker maken zodat hij zijn bekende steentje bij kon dragen. Uiteraard wist hij de niet te missen kans niet te missen zodat we algauw op 4-1 stonden. Aangezien Yvo en ik ook bovenaan de scorelijst willen staan aan het eind van het jaar opende wij met vereende kracht de jacht op de Haagse muur. Met een geniale 1-2 wist Yvo zijn niet onaanzienlijke lichaam stiekum in doelrijpe positie te plaatsen waarna ik de puck zo hard van hem kon laten ricocheren op een verdediger waarna de puck pardoes in het gaatje van de spreekwoordelijke doorgebroken dijk viel. Geen Hans Brinker die daar aan te pas kwam. 5-1. Weer even jagen op onze haas, oh sorry, hij viel tegen een stel Haagse benen aan en dat op een niet geheel volgens de regels uitgevoerde vlucht element. Straf!!! Geheel door de tijdelijke overmacht overdonderd wist onze bijna ministeriële tegenstander nieuwe belastingen voor Thijs in te voeren waarna onze eigen plofkip geplukt kon worden. 5-2. Snel de overmoed de kop in drukken, snel de .50 van Drosten met lader Benthem weer het ijs op. Na een onnavolgbare lichaamsschijnbeweging (heupen zijn net weer hersteld) plukte ik de puck van de boarding en met een sierlijke bocht en een zo mogelijk nog sierlijkerer pass wist ik Drostens geschut te laten schudden. 6-2, IN YOUR FACE. Weinig onder de indruk van deze bijna bovenmenselijke inspanning draaide de Haagse aanvallers zich wederom richting Thijs. Met vereende krachten wisten zij hem voor de derde keer op de knieen te dwingen, IN OUR FACE. 6-3. Noemde ik net niet een dijk? Tijd om onze eigen dijk om een internationaal gerechtigde vinger te wikkelen. Jorrit schiet, Jorrit scoort. Zo zie je maar, je hebt geen goede pass nodig om te scoren, gewoon lang genoeg op de goede positie bivakkeren doet het hem ook. 7-3. Mooi zoepen en utbloazen. Shit, wacht dan op het fluitsignaal, de sluipschutters uit het westen zijn nog niet geneutraliseerd. Met een welgemikt Head shot wisten ze de puck naast het hoofd van Thijs (hoe kun je dat missen) in de vangconstructie genaamd doel te deponeren. 7-4. Bakkie? Vooruit dan maar.

De in de volksmond regelmatig laatste periode genoemde periode ging van start. Tijd om een stapje terug te doen om de 1ste lijn niet in verlegenheid te brengen. Kom op maar Frank-Stephan-Frank. D’r in met de goaltjes, gaan wij alvast op zoek naar een plat stuk hout om wat zwenkwieltjes onder te schroeven. Laat Stephan maar even scoren, dat kan hij zo goed, moet F. E te G gedacht hebben want algauw lag de puck in de ronding van Stephan’s ijshockeys versie der pistool. Knal en hij zat erin. 8-4. Na wat onnodige roulaties kon weer 1 van het trio in stelling gebracht worden en weer stokte onze adem van de schoonheid. Bijna een herhaling van de 3de goal maar zeker niet minder mooi. 9-4. Even denken, wie had er nog niet gescoord? Oh ja, de Glas poleerder. Snel maar even proberen of hij dit zelf kan. Hier heb je er 1. Nee? Hier nog 1. Nog niet, hier dan. OK dan maar aan Stephan, doe maar net of je Frank bent. Shoot, score. Nog net op tijd. Ik heet Frank, Ik heet Frank waren de laatste woorden die we konden waarnemen in de het tumult van het laatste seconden. Krat bier Frank. 10-4. Nu even een resume voor het eerste deel van de competitie. 9-0-0, niet slecht. Even de bips afvegen en een biertje pakken, proost.

Over Big T

Bekijk ook

Enschede Lions 1 in de finale

Zaterdag finale play-offs vijfde divisie in Eindhoven Landstitel lonkt voor Enschede Lions 1 (Door Eddy …