Timo’s Column: 5 goede periodes en 1 slechte maakt niet alle Leeuwen blij

Ik zit hier bij een pittoresk brandstofverstrekkende locatie prive op het privaat onder het genot van menig zuchtende trucker in de hokjes naast mij, mijn truckersontbijt te nuttigen en worden mijn gedachten eindelijk door het eigeel (kleur van gal) gestuurd naar de zaterdag avond. Misschien een goed moment om wat memoriaaltjes op papier te knallen. Laat ik de zondagavond er dan ook maar weer bij betrekken want het was weer raak in IJshockeyend Enschede. Drie van de 5 competitie teams moesten acte de préséance geven waarvan zondag de enige echte heuse derby der oostelijke lage landen. Studs 2 – Lions 2. Is de natuurlijke rangorde hier doorslaggevend of komen de lippizaner studiebolletjes met de schrik vrij. Eerst maar eens beginnen met de serie A der rangen en standen Lions 1, het enige team in Enschede die sleutels van de kleedkamers weet te bemachtigen/af te dwingen. Wel stiekum nog even wat kleingeld vast in de sloten van wat kastjes gedrukt zodat de volgende dag het nog moeilijk wordt om een bruikbaar opberg faciliteitje te vinden. We moesten tegen onze angstgegner, uit het eerste florissante met overwinning bekroonde seizoen, Nijmegen Saints. Uit ervaring weten wij wel beter, de heilige boontjes worden daar alleen maar op laag water gezocht als het 1ste schaap over de dam is, geleid door onze allen gerespecteerde grote herder. De boosdoeners uit die periode waren, na optische waarneming, blijkbaar nog steeds actief en hadden besloten om ook een treetje hoger te spelen. Op papier hadden ze vergelijkbare resultaten dus dit kan nog interessant worden. Hopelijk zijn onze eigen blinde muizen scherper dan die uit Zoeterwoude vorige week dan lopen we daar geen onnodige averij op. Van start maar. Na de jongs de nodige handige tips en opdrachten te hebben gegeven, val niet in die valkuil door weer snel tegengoals te krijgen zonder zelf te produceren, werd vol goede moed de openings zetten uitgevoerd. Natuurlijk stonden we geheel volgens plan na 2 minuten 0-1 achter na een powerplay goal der Saints en werd dit nog vergroot in de 10de minuut door goal getter C. Hole-wine. Wat een naam als je bij de Saints speelt maar goed, stond wel 0-2. Blijkbaar zette dit de jongens wat harder aan het werk want hierna werd toch menigmaal het doel van de tegenstander gevonden maar wilde de Nijmeegse sluitpost niet wijken. Gelukkig wisten we wel te voorkomen dat de score nog verder uitliep zoals in de voorgaande wedstrijden wat ook progressie is (4-0 FFG en 0-3 Zoetermeer). Op termijn moet dit effect hebben op de einduitslag. Intermezzo 1.

Toch maar proberen de mensen meer op hun taken te wijzen en positief te motiveren en dan kijken wat de 2de periode oplevert. Vol doldrieste energie vingen we weer an. Dit leverde al snel hetzelfde resultaat als de eerste periode op alleen dan in ons voordeel. Den Hoefnix wist zijn rol in de zwaar bevochten plaats in de 1ste lijn gestalte te geven. Zijn schot verdween op Duitse wijze schuin omhoog in het net, voorafgegaan door een verkooppraatje van Rick. 1-2. Na een center wissel in de 2de lijn was het ook hun beurt bij te dragen aan de op handen zijnde stunt der regio oost. Yorick deed zijn eigen interpretatie van de een Crosbietje op assistentie van deel 2 van de snelste Twentse tandem, Manuel!! 2-2. Door de glorie van deze goal wisten we helaas de aandacht er niet helemaal bij te houden waar Hole-wine handig gebruik van maakte door zijn maatje uit apeldoorn volledig vrij te voorzien van de one timer optie die hij dan ook slechts 1 keer timede. Niet met de puck mee kijken maar je man houden zou ik zeggen maar mijn stuur zit aan wal dus. Yorick kon dit zo slecht verkroppen en na zijn eerste kusje met de boarding liep hij aan zijn kous te zien ook daar een blauwtje waarna hij nodig moest afkoelen in the box. Na die tijd wisten we nog lange tijd de periode op en neer te laten gaan zonder de Goalies onnodig te declasseren, wat natuurlijk lastig is als mensen lange tijd nodig hebben om te herstellen van hun falende amoureuze avonturen. We wisten met name niet de nodige kansen en daaruit voortvloeiende rebounds te benutten, het leek of de heilige sluitpost meerdere engeltjes op zijn schouder had wat de strijd enigszins in zijn voordeel liet doorslaan. Natuurlijk weten wij allen dat er op Dunne Dennis zijn schouder geen Engeltje geaccepteerd wordt, het zit daar vol met kleine duiveltjes. Mede hierdoor werden de, door hogere machten geleidende, Nijmegenaren in staat gesteld een lichtende kogel langs deze donkere sluitpost te schieten. Bijna bijbels. Jammer voor ons maar gelukkig was deze 2de beproeving gelijk geëindigd en konden we ons volgende plan trekken teneinde ons eigen ijshockey armageddon te voltrekken. Intermezzo 2.

Zoals zo vaak in bijbelse slagen werd de laatste veldslag voorzien door direct divine intervention, wat helaas resulteerde in een volledig apathisch Twents leger waarin wonder boven wonder iedereen op hetzelfde moment zijn taak wist te verzaken. Goalie had poep aan handen, verdedigers aan verkeerde man gekoppeld, wingers lieten de blauwe lijntjes vrij schoten afvuren. Dit gecombineerd met het o zo vrolijke gekwetter naast mij op de bank was het recept voor een ogenschijnlijk dramatische derde periode. Vanaf 12 minuten voor het definitieve einde werden alle registers open getrokken aan Nijmeegse kant slechts gepareerd met een 2 tal minor errors. Dit werd ons allemaal even teveel en voor we het wisten stond het zeer vertekend 2-9. Ondanks een redelijk stabiele start wisten we toch de strijd niet tot in de laatste seconden door te vechten. Kleine plus puntje. Vorige week kregen we nog 6 goals tegen in de 3de, nu maar 5. Jammer dat we zelf niet 7 goals hebben gemaakt. Op naar de volgende test. Uitslagen van hetzelfde weekend leert ons dat in deze competitie alles mogelijk is. Amsterdan wint van de lelijke koppen en de warriors winnen van de FFG.

Op naar de zondag, kijken of onze lieve heer nog steeds het vizier op Enschede heeft staan. Ik mocht bij gratie god wederom meespelen en mijn trainings optreden had mij naar de voorhoede gepromoveerd (of weggepromoveerd uit de verdediging?). Na ziekte waren we met 2 lijnen met, ten bate van mijn conditie, een extra hulpje in mijn lijn. In één lijn zaten Frank, Frank en Stephan, met Rico en Miranda als D, in een andere lijn zaten Roy, Marco, Ivar en Timo, met Hans en Slow-poke Olav als D. Kieken wat ’t word. Eerst maar een kastje vinden waarvan het slot niet vol zit met kleingeld. Misschien dat Olav dan als 2de een geldje in de gleufje moet doen.

Na lang naar de warming up te hebben gekeken van de studenten mochten we dan toch beginnen (onnodig oponthoud, er zit toch een verwarming in de auto als je hierheen rijd). Om maar even aan te geven dat deze wedstrijd benadering volledig de plank mis slaat sloegen we al in de 8ste seconde toe. Dit was zelfs zo snel dat de juri tafel pas bij 35 seconde de klok wisten stil te zetten omdat de scheids niet in de gaten had dat deze er al in lag. Zouden deze jongens soms uit Zoetermeer komen? Dit is een heus clubrecord waarvan er die avond nog meer zouden sneuvelen. Frank Glazenburg wist op eigen kracht zonder hulp van de 2 stand-ins Luutsen de eerste draai om zijn oren te geven. 0-1 want we spelen uit hè. Al snel wist de andere lijn zijn steentje bij te dragen door een goals van Roy (das toch een goalie?) op aangeven van Pitbull drosten want in deze lijn wordt wel degelijk samengewerkt. 0-2. 4 minuten gespeeld, een monster start. Kijken of we die studiebollen nog verder de les kunnen lezen. 5de minuut, andere lijn (of moet ik zeggen volgenden shift). De eeuwig jaloerse Frank Escalante wilde zijn puntje ook maken en laten zien dat de ten toon gespreide samenwerking geen noviteit maar een continuïteit was, in samenwerking met de voltallige aanvalslijn wist Frank te scoren. 0-3 5de minuut. Stokje weer naar de andere lijn. In de 12de minuut wist Ivar zijn bevallige lichaam op een zeer onnatuurlijk manier in het schot te laten vallen waarna de volledig verraste wall of shame Luutsen wederom achter zich moest grijpen. Wederom was Drosten de instigator 0-4. Ivar doe dat stokje even terug naar die andere. Met in zijn ene hand net het stokje aangenomen te hebben wist Escalante de score verder te laten escaleren. Met zijn vrije hand wist hij zijn stick in zo’n mate te bewegen dat deze contact wist te maken met het hard rubberen schijfje op precies het juiste moment zodat de ogen van de openingspost van de Bollebozen van ongeloof niet meer konden focussen waarna de ontstane diepte verkeerd werd ingeschat met gevolg de ruststand 0-5. Dat beloofd wat. Doen we dit elke periode dan is het al gauw 0-15.

In de volgende periode ging de andere lijn van start met als doel dezelfde bliksemse start te realiseren. Na 8 seconden was er nog niks veranderd dus toen speelde we maar door tot de 35ste waarna Ene Ardon wist aan te leggen uit een glijer van Roy. 0-6. Gelijk maar wisselen want anders worden die andere jaloers. Slimme zet want nog geen 3 seconde later (het volgende club record) lag de zevende er al in. Wederom door enige dwaling in de notatie macht is dit niet terug te zien op de sheet maar kan je de reactie snelheid wel zien verbeteren, nu waren ze slechts 4 seconden te laat. Is ook niet makkelijk als je de laatste slok van de koffie nog in de mond hebt, het kussen nog niet goed onder de billen hebt en er liggen al weer 2 in. Geeft niet hoor. Wij gaan even door want we moeten warm blijven. De flitsende treffer werd wederom geschoten door Glazenwasser die glijdend op het oppervlak door de defensie sloop waarna de hele aanval te puck had aangeraakt en panklaar legde voor de gretige stick. 0-7. Dit proeft naar meer. Natuurlijk moest alfa leeuw Frank Escalante weer zijn status versterken dus hij toog hij met uitsluiting van Frank G naar het netje en wist den Buyer zijn pass te verzilveren. De 1ste trippel was een feit. Stand ondertussen 0-8. Natuurlijk kon Frank G niet volledig uitgeschakeld worden voor de beoogde 1, 2, 3 dus werd er weer gekust en door gegaan. We hebben het stokje net iets te lang vast gehouden dus terug naar Roy en zijn kornuiten. Koud in de hand of het volgende warme broodje vloog al weer over de metaforische toonbank. Roy, ook op jacht naar een trippeltje bleek, wist op eigen kracht zijn 2de te cashen. 0-9. Nog niet op de helft. Hierna wisten de leergierigen de pot lange tijd dicht te houden waardoor de stormram Stephan Koopman nodig was om de sluis weer in volle glorie open te zetten. Vlak voor de 2000 voor de 2de maal op de klok kwam kon hij het poepgaatje van Luutsen nog een keer benutten. Door the favor te returnen schoot hij de paas van F. E. binnen. 0-10. Op schema zal ik maar zeggen. Krat bier Stephan!!!

Nu kun je veel zeggen van onze tegenstander wat je wil maar het was natuurlijk wel aan te nemen dat deze zouden leren van het voorgeschotelde dus verrassend was het allerminst maar doeltreffend wel. 1ste minuut laatste periode was nog niet gespeeld of de volgende hing er al in. Net als voorgaande periodes maar nu aan de andere kant. Weg shut-out Thijs. Bedank Olav even. Natuurlijk was er een wicca aanhanger bij de jury die in haar glazenbol deze voortekenen al waar had genomen, alsmede de standaard hoeveelheid van 5 goals per periode. De juiste tijd van de doelpunten werd niet in deze zeer bruikbare bol getoond, wat handig had kunnen zijn. Zouden ze alles hebben opgepikt of bleef het hierbij, natuurlijk niet, waarom denk je dat er langloopboetes ontstaan, omdat ze zo snel leren?!? Enigszins van slag en tijdelijk zonder stokje wisten we pas terug te slaan in de 46ste minuut. Rico zat blijkbaar op het stokje zodat het even duurde maar mede dankzij een surpice act van ondergetekende in de ene lijn kon Stephan en zijn mattie F. E. de score voortzetten. Allemaal eendjes, lalala, 1-11. Gauw het stokje meegenomen naar mijn eigen lijn om direct Roy met zijn korte handen zijn trippeltje te laten maken. 1-12. Nog zeven minuten om het doelsaldo en 1,2,3 tjes te realiseren. Snel Snel Snel. Jammer maar wij hadden het stokje nog dus tijd voor een knal van een verrassing. Ardonnanier schoot af, lontje werd door dekselse Roy aangestoken. 1-13. Vasthouden dat stokje, Marco moet nog. Na alles geraakt te hebben behalve het doel mocht hij zijn laatste kruit succesvol verschieten. Na high five van voormalig schutter Ardon wist Drosten de handen op elkaar te krijgen voor de eindstand. 1-14. Leuke pot man. Geknipt en geschoren zou ik zeggen. WHO IS YOUR DADDY. New Lion King of Enschede.
Lekker gepoept en geknabbeld, waar is go^%^&&^me het schijtpapier. Vooruit dan maar met links en handen wassen.

Rest mij nog de laatste geruchten uit de NIJB regionen te vermelden, men is voornemens een rating voor teams in ARHL te creëren op basis zoals deze in de zeilwereld al jaren wordt gebruikt. Aangezien dit op basis van gewicht werkt (hoe zwaarder, hoe meer punten) gaan we ervan uit dat ons de overwinning niet meer kan ontgaan. Hoe plat moet de kar worden, HAHAHAHA.

Over Big T

Bekijk ook

Enschede Lions 1 in de finale

Zaterdag finale play-offs vijfde divisie in Eindhoven Landstitel lonkt voor Enschede Lions 1 (Door Eddy …