Life’s tough, get a helmet!

Published On 3 March, 2012 | By dennis | Algemeen, Lions 1

IJshockey, de sport die ik al bijna 10 jaar beoefen kreeg afgelopen weekend toch even een dreun te verwerken. En dan ook letterlijk.

De vooruitzichten waren zo mooi, van tevoren goed gegeten. Lekker stamppot met spruitjes, beetje jus erbij en een lekkere rookworst. Wat wil een mens nog meer?

We moesten zondag 26 februari spelen in Groningen. Groningen beschikt over mooie faciliteiten met betrekking tot sport, zo kun je bij Sportcentrum Kardinge ook zwemmen en wandklimmen. Wij van de Enschede Lions kwamen er maar voor een ding en dat is winnen van de GIJS Polar Bears. We moesten ook wel omdat we op die manier alles in eigen hand hebben straks voor de play-offs. We hadden 8 spelers en 1 keeper. Op zich niet bijster veel en al helemaal niet in vergelijking met het team van Groningen. Ze hadden zo’n 22 spelers opgetrommeld. Ik dacht bij mezelf: dit wordt nog een pittige sessie.

Vol goede moed begonnen we aan de wedstrijd. Enschede Lions staat bovenaan in de ranglijst, Groningen onderaan. Dat psychologische voordeel hebben we dan weer wel. Al snel bleek dat we dit team konden verslaan. Na de eerste periode stonden we dan ook met 1-5 voor. Niks aan de hand toch? Vol goede moed begonnen we dan ook aan de tweede periode en werd er nog 3 x gescoord door Enschede. Inmiddels had ik zelf ook al 1 stick kapot geslagen, 2 goals gescoord en 1 assist op mijn naam staan (niet terug te zien op het wedstrijdsheet trouwens). 2 minuten voor het einde van de tweede periode gebeurde datgene wat je niemand toewenst. De puck belandt in de hoek en ik ga erachteraan, de tegenstander komt van de zijkant en checkt mij zo hard op mijn hoofd dat ik bloedend op het ijs terechtkom. Het resultaat is een glip in mijn neus, een fikse schaafwond op mijn voorhoofd en het tralierek wat ik draag is zelfs verbogen. Nou als ijshockeyspeler weet je dan wel hoe hard het is gegaan. Een onbesuisde actie van een speler die in mijn ogen niet op het ijshockeyveld thuis hoort.

Na de nodige verzorging in de kleedkamer ga ik naar het ziekenhuis met de vader van Eric. Eric, wil je je vader nogmaals bedanken voor de goede zorgen? Ook mag je je zelf prijzen voor de goede zorgen! Je bent een echte captain! Eenmaal in het ziekenhuis wordt de wond schoongemaakt en moet ik wachten op de arts. Uiteindelijk heeft de arts ernaar gekeken en besluiten ze de glip te plakken, hierdoor zou je het mooiste resultaat moeten krijgen. De schaafwond moet op natuurlijke wijze helen. Tussendoor kwamen de jongens nog naar het ziekenhuis wat ik echt kan waarderen. Ze hebben de wedstrijd uitgespeeld en uiteindelijk gewonnen met 1-11. Goed bezig!!

Het advies van de arts was om maandag maar even vrij te nemen. Dat heb ik dan ook maar gedaan, bleek ook wel nodig te zijn want ik had ook nog last van hoofdpijn. Inmiddels niet meer hoor dus een hersenschudding heb ik niet, althans voor zover ik weet.

Hiermee komt een einde aan mijn verhaal maar ook een einde aan mijn seizoen. Misschien moet het wel zo zijn. De vorige keer dat de Enschede Lions kampioen werden zat ik voor mijn afstuderen in Australië, dit seizoen ben ik er wederom als actieve speler niet bij. Dus jongens, haal die beker binnen! Vanavond hebben jullie de laatste wedstrijd in de reguliere competitie in Heerenveen en dan twee play-off wedstrijden. Hier zal ik bijzijn als supporter.

Life’s though, get a helmet!

Dennis Koopman
 

Like this Article? Share it!

About The Author

One Response to Life’s tough, get a helmet!

  1. majky jwz says:

    aj, harde hit was het wel als je met zulke vrwondingen weggaat!!:( -_-

Leave a Reply