Jeugdrecreanten winnen ijshockeykrimi en lachen om vliegende Dordtse vuisten

(Door Eddy van der Ley) Wat een onvervalste ijshockeykrimi! En wat een geweldige apotheose! Dankzij een ziedende demarrage in de laatste periode trokken de jeugdrecreanten van Luttikhuis Enschede Lions de topper tegen Dordrecht Lions dikverdiend naar zich toe, de zwaaiende Dordtse vuisten ten spijt: 4-7. De fijne conclusie? De mannen van trainer/coach Dick de Vos blijven volop meedoen in de race voor de landstitel.

Het moderne ijsstadion van Dordrecht, was dat niet…? Ja, inderdaad, dat was vorig seizoen de plek waar zich een heus ijshockeywonder voltrok, en wel ten nadele van de Enschede Lions. Binnen de kortste keren op een vlotte 0-4 voorsprong komen, om vervolgens met 8-6 op de kloten te krijgen: het was alsof Alfred Hitchcock die middag kwijlend aan de knoppen zat.

De soortgenoten uit Dordrecht wonnen die wedstrijd dus op miraculeuze wijze, maar hadden zich één ding goed in de oren geknoopt: de uitblinker aan Enschedese zijde, Joy, ja, die dekselse puckduivel die de Zuid-Hollandse verdedigers keer op keer tot wanhoop bracht met geweldige acties en doelpunten, die Joy dus, die zou dit keer geen meter ruimte krijgen. En het maakte niet uit hoe hij afgestopt zou worden, áls hij maar afgestopt zou worden. Niet op reglementaire wijze? Dan maar op onreglementaire wijze. Niet met de stick? Dan maar met de vuisten.

Het leverde met name in de laatste periode een paar dubieuze momenten op. De dekselse puckduivel had, na drie, vier, vijf man gepasseerd te hebben, vrije doortocht richting doel, maar werd ongenadig gevloerd en had zeker twee keer een ‘penaltyshot’ mee moeten krijgen. Verder werd hij een keertje of drie tegen de boarding gebeukt en probeerden twee gefrustreerde verdedigers hem met hun vuisten uit te tellen. Het leverde de Dordtenaren slechts een korte straf op (bij elkaar vier minuten), waar een matchstraf voor één van hen op zijn plaats was geweest. Ook de dekselse puckduivel zelf mocht overigens gaan brommen op het beklaagdenbankje.

Het gebeurde allemaal diep in de derde periode, met nog vijf minuten op de klok, en een 4-5 voorsprong voor de Enschede Lions op het bord. Op de tribune hadden de meegereisde supporters hun zenuwen nauwelijks nog onder controle: zij waren immers getuige van een ijshockeykrimi zonder weerga. Marcel Arnolli, de fel meelevende vader van goalie Bart, hield het helemaal niet meer. ‘Dit is echt heel slecht voor mijn rikketik.’

De reactie van Arnolli senior was een logische, want wat wil je, met zo’n scoreverloop. Enschede Lions kwam vier keer op voorsprong, maar zag Dordrecht verdorie net zo vaak de gelijkmaker scoren. De 0-1 van Pepijn werd geneutraliseerd door Jeffrey Zwieferink, de 1-2 van Nick de Vos door Hielke Willems, de 2-3 van Nick Legtenberg door Milo Schilt, en de 3-4 van Bram door Ruben Buitenhuis. 4-4 dus na 49 minuten, en toen beleefde Nick de Vos zijn ‘finest moment’, op een cruciaal moment dus, door de Dordtse goalie vanachter het doel met een heerlijke ‘wraparound’ te verrassen, al is het Duitse woord voor zo’n actie (vanzelfsprekend) beduidend mooier en zelfs op het geniale af: een ‘Bauerntrick’, ofwel, in slap Nederlands, een ‘boerentruc’.

Hoe dan ook: het was 4-5 voor Enschede, vervolgens gingen die twee opgefokte Dordtenaren dus los op de dekselse puckduivel, en van het numerieke overtal (vier minuten lang) maakte Leroy op meesterlijke wijze gebruik, door met een slapshot vanaf de blauwe lijn de beslissing te forceren: 4-6! Nick Legtenberg scoorde nog de 4-7 en daarmee was de knappe winstpartij een feit. Dat een Dordtenaar zelfs na de slotsirene, bij het schudden der handen, nog op de vuist ging, goed voor 25 minuten straf, ach, dat zullen we maar onder het kopje ‘frustratie’ scharen. Het is ook niet eenvoudig: in eigen huis klop te krijgen van een betere ploeg, een rechtstreekse concurrent nog wel.

Door de zege doen de mannen van succescoach Dick de Vos goede zaken in de strijd om de topklasseringen. Of zoals verdediger Igor, goed voor een assist bij de 2-3 van Nick Legtenberg, het formuleerde: ,,De kans dat we niet meer meedoen om de titel is kleiner dan de kans dat Gordon publiekelijk ooit nog een goed bedoeld geintje over een portie Foe Yong Hai maakt.”

Derhalve keerden de Lions met een voldaan gevoel terug uit Dordrecht, de stad van René van der Gijp, Juul Ellerman, Joos Bellaart en Jan Jiskoot. De dekselse puckduivel Joy, nooit verlegen om een kwinkslag of scherpzinnige opmerking: ‘Die Jan Jiskoot, is dat niet een stay at home-verdediger van de Pembroke Lumber Kings?’

Over Eddy van der Ley

Bekijk ook

De Uil van Minerva spreidt te laat zijn vleugels

Enschede Lions verliest finale van Eindhoven: 5-2   (Door Eddy van der Ley) Enschede Lions …