Jeugdrecreanten weten het nu zeker: de ijshockeygod is geen Enschedeër

Published On 3 March, 2012 | By Eddy van der Ley | Algemeen, Lions Jeugd

Soms vertelt een uitslag niet de waarheid over een wedstrijd. Of zelfs niet de halve waarheid. Zaterdagmiddag lieten de jeugdrecreanten van Enschede Lions in Hoorn hun tegenstander, de Blue Mountain Cougars, bij tijd en wijle alle hoeken van het ijshockeyveld zien. Toch won de thuisclub met 2-1. Je moet erbij zijn geweest om het te geloven. En dan nog geloof je het niet. Omdat het niet te geloven is. Ongelooflijk…

Op de terugweg klonk uit de boxen in één van de auto’s de Metallica-klassieker ‘Sad but true’. De tekst zou best de gemoedstoestand van de Lions hebben kunnen weerspiegeld, maar zo was het gelukkig niet. Daarvoor hadden ze te goed gespeeld.

Co Adriaanse introduceerde ooit de term ‘scorebordjournalistiek’ in het sportleven. Zaterdag kon die one-liner in Hoorn weer eens van stal worden gehaald. Op grond van de uitslag op het scorebord zou je kunnen denken dat de zege voor de Noord-Hollanders in orde was, maar niets was minder waar.

Aan de boorden van het Markermeer bleek ten overvloede dat de ijshockeygod geen Enschedeër is. Na eerder al thuis tegen Leiden (2-3) en Zoetermeer (7-8) met een luttel doelpuntje verschil te hebben verloren, ondanks beter spel, en vorige week tegen het sterke Smoke Eaters pas in de slotminuut ten onder zijn gegaan (5-3), was Vrouwe Fortuna ook in Hoorn in geen velden of wegen te bekennen.

In een heerlijke wedstrijd met veel tempo, strijdlust en kansen, hadden de Enschede Lions veruit de beste spelaandelen. Maar door een wonderlijke speling van het lot, in combinatie met de voortreffelijk keepende Cougars-doelman Divanni Koopmeiners, kwam het overwicht niet tot uiting in de score. Na in de eerste periode via een break-out op achterstand te zijn gekomen, scoorde de dekselse puckduivel Joy Ekelhof in de tweede periode op fraaie wijze de gelijkmaker.

In het vervolg van de wedstrijd creëerden de Lions minstens vijftien 18-karaats kansen op de 1-2, maar de irritant goede goalie Koopmeiners toonde zich safe als de Bank van Engeland. Vraag niet hoe hij het flikte, maar hij pareerde álles! Slapshots vanaf de blauwe lijn, één-tegen-één-situaties, hij was eenvoudigweg niet te overwinnen. En dan zul je altijd zien dat één luizige counter, een minuutje of vijf voor de slotsirene, de ‘fatale’ tegentreffer oplevert: 2-1. Nooit is een nederlaag in de geschiedenis van de sport zo onverdiend geweest. Althans, zo voelde het.

Hoe dan ook, de Lions hadden – in de laatste wedstrijd van het seizoen – een fantastische prestatie geleverd. Gelegenheidscoach Dicky de Vos, die de troepen samen met Roy Ekelhof aanvoerde, was zo trots als een hond met zeven lullen. ‘Voor ons gevoel hebben we niet verloren, maar gewonnen. Als je zoveel beter bent, in een wedstrijd met alles erop en eraan, verdien je het om te winnen. Mijn complimenten voor goalie Bart en alle spelers. Ze hebben een topprestatie geleverd.’ (Eddy van der Ley)

Like this Article? Share it!

About The Author

One Response to Jeugdrecreanten weten het nu zeker: de ijshockeygod is geen Enschedeër

  1. Marcel Saskia Bart en Marleen says:

    Eddy, wat jammer dat ik er niet bij kon zijn.
    Ik ga de volgende keer spijbelen van mijn werk.
    Had van Bart al begrepen dat het een super wedstrijd was, Maar na het opnemen van de woorden die jij op papier zet, kan ik mij wel voor de kop slaan dat ik er niet bij was…… Marcel.

Leave a Reply