IT’S A SMALL STEP FOR MENKIND, BUT A GIANT LEAP FOR LIONS 2

Een beetje later dan verwacht maar hier is hij dan toch, kon geen goede pot vinden. Nu ik bij mijn nieuwe betaler in Joure zit, heb ik er weer een bij. Geheel ontspannen ga ik van acquit, rustig de overpeinzingen door lopend onder het genot van een ontspannen achterkant. Na de startproblemen in  de 2de ronde moest het dan maar gebeuren tegen de enige West-Friesen in ijshockey Nederland, Hoorn. Waren er hier nog competitieve acties nodig in de eerste ronde, we zouden aantonen dat dat niet meer nodig was. Met een geweldige opstelling, waarin alle zwaar geschoolde mensen in één formatie vertoefde, de 1, 2, 3 lijn compleet was, de pitbull verenigd werd met zijn maatje Roy en mottenbal Johan, kon het niet meer mis gaan. 3 volledige lijnen, zelf slow poke Olaf deed zijn come-back en Q-ball Jeroen deed een surprise act. Kom maar op roots twijfelaars!

Direct maar een kanon in stelling brengen, worden ze lekker bang. Rico, ready-aim-shoot-score. Nog geen 2 minuten onderweg, oh nee we speelden thuis, oan de gang. Ondanks dat de boodschap duidelijk was blijkt het nog wel eens lastig scoren, ook al heb je het meeste puck bezit, wij hadden er ongeveer 37 en hullie maar 3 denk ik. Toch geconcentreerd blijven werken dan komt het vanzelf wel. Konden we gelijk wat pirouetjes en dobro skoks oefenen voor het Twents kampioenschap nepschaatsen voor senioren. Hoorn werd hier zo door van de wijs en uit het spel gebracht, om niet te spreken van het a propos waar ze al lange tijd niet op zaten. Dit resulteerde in splijtende pass in de slotminuten van de eerste periode, van men of the match Are op de zich niet ondankbaar getuigende Roy die dit varkentje vakkundig waste met een gepaste duw in de goede richting. 2-0. Enigszins overmand door megalomanie werden we vlak voor rust toch nog even verschalkt op een tegentreffer. Thijs kon net niet op tijd zijn tanden in de puck zetten om dit te voorkomen. 2-1 Tijd voor wat contemplatie onzer en hullier zijde. Misschien moeten we de shifts wat langer maken, komt men wat beter in zijn spel? Is maar een ideetje.

Voorut dan moar, it giet oan. In de 2de shift zo rond de 26ste minuut wierp dit zijn vruchten af. Een spetterend, ik mag wel zeggen exorbitant spetterend, slap-shot van de blue line door de Q-ball Smit wist door het juiste effect door de chaos aan onderstaanders der verdedigers en aanvallers zijn weg te vinden naar het achterend van het goal genaamd net. Geheel volgens de regels wordt zo’n actie beloond met een doelpunt en dus een 3-1 in dit geval. De van horens voorziene gezichten begonnen wat bleker te worden of was dat de Friese bloederrijke invloed? Wij kregen in ieder geval nieuwe adrenaline toegediend waar snel gebruik van werd gemaakt. Weer was er een verdedigend ingestelde speler voor nodig om dit te bewerkstelligen. De north tower van de twin-towers toog in een opwelling mee naar de diepste regionen der aanval om een tape-to-tape te ontvangen die hij, zonder te slappen anders gaat je stick kapot, pijlsnel en haarscherp pontificaal achter de Hoornaar in het net wist te deponeren. De 4-0 nul was een historisch feit en kon in de analen aangetekend worden. Nummer 13 scores, no bad luck there. 4 goals, 3 verdedigende goalscorers, bizar. Misschien iets voor de aanvallers? Wij maar proberen en proberen maar het mocht niet baten, als wij een oplossing gevonden dachten te hebben werd er aan Hoornse kant een antwoord gevonden voordat de puck de doellijn volledig gepasseerd was met het teleurstellende resultaat dat de stand tot de 2 rustperiode niet in ons voordeel veranderde. Nadeel was wel dat de tegenstander onze Thijs één maal als dood wild op de horens nam zodat de voorsprong helaas in negatieve zin veranderde. 4-2, niet slecht hoor. Bakkie thee dan maar, is goe.

Dan maar de techniek van de verschroeide aarde toepassen, zoals ons in menig internationaal conflict als werkende techniek duidelijk wordt gemaakt. Wel wat lastiger op een ijsbaan dus we moesten er onze eigen wending aan geven. Dan maar gebruik maken van de fire and ice techniek. Zo snel schaatsen en hockeyen dat het lijkt op vuur op ijs en dan komen er energie vormen vrij dat wil je niet weten. Dat wil ik wel weten! OK komt ie dan. Na 8 minuten het tempo gestaag opgevoerd te hebben naar het standaard niveau van den heer Ekelhof, kon deze man voorzien worden van een juweel van een pass door een gevechtshond van formaat waarna hij op zijn dooie akkertje de zwarte biscuit in the cookie jar wist te plaatsen. “Niet met je vingers aan de koekjes zitten” moet de Hoornse sluitpost hebben gedacht dus graaide hij naast het net. 5-2 kon bijgeschreven worden. Nog even doorzetten en we konden onze eerste post first round point bij schrijven. Misschien konden we Jorit nog een keer de dijk laten doorbreken. Tot nu toe wist Hoorns last line of defence op miraculeuze wijze zijn niet onaanzienlijke inzetten te keren maar er moest toch ook daar een keerpunt zijn die deze gang van zaken zou kunnen keren. Dit keerpunt bleek rond 54ste minuut te liggen waarna zijn doeltreffendheid een dramatische wending nam. Op aangeven van south tower “freight train” Blokhuis, zocht hij zijn weg naar zijn eerste doelpunt van de wedstrijd met als eindstation, ja je raad het al, zijn eerste treffer van de wedstrijd. Na onderzoek bleek dit ook de laatste treffer van de Lions van die avond te zijn en tevens de laatste van de wedstrijd waardoor hier de eindstand werd geboren. 6-2. 2 punten in de knip, gestaag door werken aan die platte plank, volgende week maar even kijken voor zwenkwieltjes en dan kunnen we misschien oefenen als praalwagen met carnaval. Welk weekend is dat ook al weer? We zien het wel, jaja ik ben bijna klaar, nog even doorspoelen en dan kom ik eruit. Trusten

Over Big T

Bekijk ook

De Uil van Minerva spreidt te laat zijn vleugels

Enschede Lions verliest finale van Eindhoven: 5-2   (Door Eddy van der Ley) Enschede Lions …