FINALE 3DE DIVISIE NIJB

FINALE 3DE DIVISIE NIJB

Het eind van een seizoen kan natuurlijk niet mooier dan met een finale wedstrijd helaas, moet ik achteraf zeggen, tegen Den Haag. We waren volledig onbekend met deze club maar de verhalen van andere verenigingen waren niet echt florissant. Thuisfluiters, uitschakeling sterke spelers met misconduct penalty’s en wat al niet meer. Wij wilden dit natuurlijk niet geloven, verhalen van teams die van Den Haag hadden verloren leken ook niet de betrouwbaarste bron. Helaas hadden wij niet het thuisvoordeel dus waren we afhankelijk van Den Haag. Deze bleken slechts op 1 dag ijs te kunnen regelen en dan alleen om 14:30 ’s middags. Daar had ik nog nooit van gehoord dit jaar en als ik terug kijk in de lijst van wedstrijden van Den Haag dan bleken deze altijd om 19:00 te spelen. Misschien omdat dit ons moeilijker uit zou komen, hetgeen ze vorig seizoen in de 2de divisie ook gedaan zouden hebben beweren boze tongen. Helaas voor hun hadden wij ons jaarlijkse toernooi waardoor iedereen zich voor die dag vrij had gemaakt. Wel een beetje jammer voor het toernooi maar niet voor de finale. Thuisfluiters hadden we al vaker mee te maken gehad dus dat zou geen probleem op moeten leveren. Wel moesten we ervan uitgaan dat Den Haag alles op alles zou zetten om kampioen te worden zelfs als dat zou betekenen dat men volgens reglementen zou winnen zonder te spelen. Bij aanvang bleek dit al het geval want voor het eerst dit jaar wilde de scheidrechter de spelerskaarten zien die wij helaas nog niet in ons bezit hadden. Wel hadden we allen een geldig ID bij ons dus kon de scheids niks anders doen dan de wedstrijd te laten spelen. Dan komen we ineens op ons terrein. Onze opstelling was volledig gelijk aan die tegen Amsterdam gezien het succes in de halve finale. Ook op de tribune waren we goed vertegenwoordigd door de handig geregelde touringcar. Door de speciaal geprepareerde T-shirts was hier een grote herkenbaarheid in terug te vinden. Ons volledig arsenaal aan witte wiev’n waren voorzien van geweldige Sireense stemmen zodat alle Haagse schepen op de rotsen kletterden. Ook de 150 Haagse stumpers die niet verder kwamen dan “Boere, boere, boere”, een tot dan toe slechts door Amsterdamse sportverenigingen gebezigde aanmoedigingsleus, konden daar niets aan veranderen. Kortom, de strijd werd niet alleen op de ijsvloer beslecht.

De eerste periode werd zoals gewoonlijk aangevangen met het Twentse ontembare enthousiasme wat in de 3de minuut al 2 snelle goals opleverde voor de Enschedese formatie. Na een snel schot van topschutter Cioffi op aangeven van vd Hengel scoorde deze zelf de 2de treffer na een 123tje met Cioffi en Strijland. Het duurde even voordat DH dit verwerkt had alvorens ook zij wisten te scoren. Rond de 10de minuut scoorde Luyben op aangeven van Larkio. Na 2 penalty’s kort na elkaar kon de 2 man meer situatie door Enschede benut worden, in de 13de minuut wist Keukenschrijver, na een mooi opgezette aanval door de Canadese tandem Wieringa en Bradley, het net te vinden. Om het overwicht in deze periode nog wat duidelijker uit te drukken maakte Strijland 1 van zijn befaamde kanonskogel goals. Stand bij rust was 4-1 in het voordeel van Enschede.

Om niet in dezelfde vallen te stappen als andere teams werd iedereen op het hart gedrukt dat we ons zeker niet moesten laten uitlokken en gewoon ons eigen spel moesten blijven spelen. Geen domme penalty’s oplopen en vol met hart en ziel ertegenaan was het parool. Dit leek al gelijk verkeerd te gaan door een snel opgelopen straf in de 22ste seconde van de periode maar DH was niet in staat om dit voordeel te benutten. Gesterkt hierdoor kon Enschede de voorsprong in de 25ste minuut uitbreiden door een goal van de tot sterspeler uitgroeiende vd Hengel geassisteerd door Strijland. Na een uiting van frustratie van Haagse zijde, resulterend in een misconduct, wist de Haagse combinatie wederom het doel te raken. Ter Berge wist met assistentie van Ferrier de 2de goal voor de thuisspelers te noteren, nog 7 minuten te spelen in deze periode. Kort hierna wist Peperkamp een powerplay te benutten opgezet door Bradley. Gebruikmakend van de daarop ontstane verwarring scoorde Cioffi op eigen kracht de 7 -2. Hierop trok DH de trukendoos open en wisten zij de pacifist en allemans vriend Bradley uit te lokken in het Oudhollandse tikkertje. Ook Canadees Wieringa wilde wel eens meedoen met deze folklore. Iedere betrokkene (2 van Den Haag en 2 van Enschede) werden bedankt voor hun moeite en mochten de wedstrijd volgen vanuit een ander perspectief. Het ontstane hiaat in actie werd door DH benut met een short handed goal door Larkio. Ruststand 7 – 3 in het voordeel van Enschede.

Eigenlijk een gelukje want wij spelen het best met een onvoorziene opstelling dus dit kon nog wel eens nadelig voor DH uitpakken. Daarbij moeten er in onze gelederen nog altijd iets meer dan 2 spelers ontbreken alvorens onze aanvalskracht geen schrik meer aanjaagt. Ook de enorme adrenaline stoot leverde een niet te onderschatten voordeel op. Pumped up begonnen we dus aan de 3de periode. Hierin ging het redelijk gelijk op tot Cioffi het licht zag in de 44ste minuut. Met behulp van Canadese magie wist hij in zijn eentje de Haagse verdediging te slechten  en de puck langs de goalie te rossen. Hierdoor was het voor beide partijen met man en macht alles verdedigen wat heilig was, niet altijd binnen de regels. 8 Minuten voor tijd wist Den Haag dan toch nog te scoren middels Hayard. Lang konden ze er niet van genieten want 40 seconden later boorde de tot god uitgroeiende vd Hengel alle Haagse hoop de grond in met Enschedees 9de. Hij complementeerde hier zijn 3de hattrick mee. DH had hierop geen antwoord meer en ook Enschede kon niks meer bijdrage waardoor dit de eindstand 9 – 4 voor Enschede opleverde. Enschede is daarmee de ongeslagen en daardoor terechte kampioen van de 3de divisie. Yeaaahhhhhh.

Over Big T

Bekijk ook

De Uil van Minerva spreidt te laat zijn vleugels

Enschede Lions verliest finale van Eindhoven: 5-2   (Door Eddy van der Ley) Enschede Lions …