Battle tegen angstgegner en sneller dan hun schaduw schietende Flasguns kantelt verkeerd

This first part is especially for George, our new acquired Russian Rocket, who is a bit of a crossing between powerhouse Federov and featherweight Pavel Bure. Since he has Russian origins or at least a Russian in him, I want to start with a salute to passing of the big and illustrious Hockey Greatness and leader of the Big Red Army hockey phenomena for 3 decades, who passed away last Monday minutes after he heard about our loss to the Flashguns. Mister Tichonov:”I hope you have a better seat in heaven, 84 is a respectable age”. Back to the game. And native and more respected local slang.

Zoals gebruikelijk spelen wij al jaren een leuk potje hockey in de 2de divisie en meer dan eens tegen onze eerste tegenstander op ijsbaan Twente, de Fryslan Flasguns of FF voor intimi. Wedstrijden die, afgezien van vorig seizoen toen we hun 2 keer genadeloos in de spreekwoordelijke pan hakte, meestal op het scherpst van de snede gespeeld worden. Uit de rangen en standen registratie bij onze gewaardeerde en altijd zeer up-to-date zijnde overkoepelende organisatie bleek dat onze noorderlingen enigszins gesterkt waren met versterking uit het dorpsgenoten clubje voor mannen met een lelijk gezicht. Tevens, bleek later, waren er blijkbaar ook dinosaurussen toegevoegd aan de toch al niet geringe strijdbijlen der Terp bewoners. Door enige schuivingen en terugtrekkingen uit de hardst bevochten competitie lijkt de loutering der eerste prijs voor het grijpen dus motivatie genoeg de koppen der Frysen spreekwoordelijk te laten rollen. Ergo togen wij ons in ons zondagse pak in de door ons nooit aflatende steun en toeverlaat Luttikhuis geleverde voiture naar de last frontier of the Netherlands. Na enige innige momenten met de lokale bevolking en tevens drinkebroers trokken wij ons in ons tijdelijke verblijf terug teneinde ons strak te focussen op het te behalen doel. Mede door bijna uit de hand gelopen gokspelen onderweg stond bijna iedereen strak van de spanning. Ons doel de loutering weg te kaaien voor de neuzen van Noordelingen dan wel Westerlingen had al een gevoelige klap gehad in de openingswedstrijd van het seizoen dus dat wilde we te allen tijde voorkomen. Dientengevolge betraden we de gladde arena tot de tanden gewapend en licht grommend, onze honger net niet verradend. De jacht werd geopend, als een volleerde groep leeuwen begonnen we onze prooi te omsingelen, hier en daar werden al wat plaagstootjes uitgedeeld, het momentum leek aan onze kant, de spanning begon te stijgen, billen werden langzaam steeds meer samen geknepen, om meerdere redenen hè Dennis. Dit kon echter niet voorkomen dat de voornoemde FF-ers de score onverwacht in de 7de minuut opende. Kleine set-back zullen we maar zeggen, de rest van de periode verliep ondanks uitblijvende score licht in ons voordeel. Op wat struikelpartijtjes na haalde we de tijdelijke eindstreep zonder verdere kleerscheuren en met een reeds licht nerveus worden puck stopper van Noordelijke origine. Koop je verder geen brood voor maar het is maar dat je het weet. Doordat het Thialf zijn naam hoog heeft te houden in mondiaal oogpunt werden we getrakteerd op een dubbele dweil en mochten we ons wederom terug laten zakken naar de niet onaanzienlijke verkleedhokjes. Alles lag nog open, we stonden samen nog steeds sterk en staken dat niet onder stoelen of banken, meer onder de tribune wat de locatie van de rustruimte was.

Er moest toch een tandje bij als we niet met de spreekwoordelijke lege handen wilde eindigen dus peper was het devies en dan wel in de bil. Gezamenlijk kwamen we overeen dat we in ieder geval meer doelpunten moeten maken dan FF om dit doel toch veilig te stellen. En dus wild van enthousiasme betraden we voor de 2de maal de niet alleen door Jesus te belopen waterpartij. Nederlands dames voetbal gaat naar de WK dus niks is onmogelijk. Enthousiasme genoeg, enig tekort aan geluk dus moesten we al snel de 2de tegentreffer slikken, dinosaurus Wagteveld pakte zijn eigen rebound op die hij rakelings langs de in elkaar gezakte berg reuzel der Lions netminder wist te werken, normaal een solide verdedigingstechniek maar niet bestand tegen deze scherpte in het schieten. Het tij moest nu echt keren om nog perspectief te houden op een zege, dus werd de hoefsmit in combinatie gebracht met Pim van Mars. Deze bijna interstellaire combinatie bracht de planeten zo in lijn dat Smit, Julian van voren de ruimte kromme van Peppie verkeert beoordeelde. Hij werd nog wel geraakt maar kon hem niet keren, waarna hij kon keren om de alien biscuit uit het net te rapen. Anschluss treffer zoals door allen gemiste Jurn zou zeggen. Nu begon het puckje te rollen, misschien dat ons neusje van de zalm, onze eigen illustere KJJM lijn eens kon bijdrage in de score? Na 5 minuten bezinken van de euforische stemming werd mijn reeds meerdere malen geventileerde advies door JJ opgevolgd. Puck door hoek, zelf andere kant op naar goal, broertje doet pass, JJ ramt puck door goalie in of door het net. 2-2. Geweldige goal mag ik wel zeggen, niks geen geouwehoer met kruising, binnenkant paal enz. maar gewoon keihard laag door het midden. Tikkie Takkie. Of in dit geval: Tikkie-Takkie-Bam. Meer van dat zou ik zeggen. Helaas moest dit door schaarste in seconden wachten tot de slot periode, ook wel de moeder van alle periodes genoemd.

Alhoewel we gelijk stonden was het nog geenszins gespeeld. 20 minuten scheidde ons van de loftrompetten, was er genoeg wil om te winnen???? ROARRRRR Zonder wil geen wet wordt wel eens gezegd, dus dweil voor me spook. We willen d’r an. Nog even de sticks slijpen en de schaatsen tapen en we zijn er klaar voor. Goaly stick vervangen door seis en wie maakt ons nog bang. De running man is here, come out to play!!! Na 7 minuten harde leverstoten, uppercuts en rechtse directes te hebben uitgewisseld was de dinosaurus ons weer te snel af. Met een relatief zacht schot van de point, normaal een abc-tje voor Dennis the Wall, gesteund door een dubbel screen en ietwat inerte verdedigers schoof deze tergend langzaam aan de doellijn voorbij. Goddam’ mother etc. Rustig rustig, nog 13 minuten. Direct terug slaan, nu ze nog afgeleid zijn. Ook bij de opponent maken ze wel eens een foutje dus de afketsende face-off werd netjes in JJ’s stick gedumpt waarna hij zijn weg in zijn eentje moest vervolgen naar de versteende Fryse Wall want eer hij zijn fysieke actie wist te starten teneinde het tij te keren lag de gevulkaniseerde rubberen schijf al achter hem tot rust te komen. De rook kwam er nog vanaf, zo snel was het allemaal gegaan. 5 seconden na de 3-2 was het al weer 3-3. Vreemd genoeg krijg je als 2de winger zelfs een assist in de face-off à JJ à goal combinatie, verbazingwekkend. Misschien een keer leuk om voor te staan? Hiervoor moesten we wel naar 2 lijnen schakelen wat in de volgende shift der zalmen direct resultaat opleverde. Na de nodige druk in het aanvalsvak moest er toch nog een turbulent kunstukje aan te pas komen om de verre hoek zover vrij te maken dat er een grote zwarte stip in paste. Het ging zo snel dat ik het niet helemaal kon zien maar volgens mij was het een gerichte druk met de back-hand of niet JJ? Desalniettemin de voorsprong, langzaam opende de Pearle gates zich op een kier, schenen de eerste goddelijke straaltjes der victorie op onze kruintjes. Zou het dan toch gebeuren, werd onze opmars niet meer afgestopt? Helaas, er werd een trillend slapschot van de blauwe lijn afgevuurd die ogenschijnlijk door de pads van the Wall heen leek te gaan. Nou is er in de wetenschap een theorie die zegt dat je een tennisbal door een muur heen kunt gooien als alle moleculen van de tennisbal en van de muur op de plaats van impact op het juiste moment desintegreren en kort daarna weer integreren als de moleculen van de bal allen de muur gepasseerd zijn. Tot voor kort werd dit voor schier onmogelijk gehouden maar wij weten nu beter. Resultaat was er niet minder om. 4-4. Toch leken de tekenen in ons voordeel te zijn, want het behaagde de wat bijziende zebra’s 2 van de Fryse staanders te laten zitten. 5 op 3, in meeste pornoos toch een succes, moest de doorbraak worden. Echter, het overschot aan enthousiasme deed onze vertically chalenged wandelende reclame voor een bandenmerk prematuur ejaculeren waarna de niet zacht geschoten rubberen druppel de andere kant op over hem heen verdween. De tot dan toe door dunne D gestonewallde sterspeler der Frysen liet dit zich welgevallen en niet twee keer zeggen, op de fryse doorlopers doorlopen naar de doellijn en de linker boven la vullen. Keken we toch weer tegen een achterstand aan. Maar ja, voor hetzelfde geld was dit niet gebeurd. Tot overmaat van ramp wist een van de bomen nog een puntje te drukken, waar zelfs onze eigen Tretjak met een frys op zijn nek niks aan kon doen. Nog 2 minuten te gaan om hier wat aan te doen maar onze kansen begonnen met hoge snelheid te slinken. Eerste lijn nog maar een keer in stelling brengen. Misschien voor de verrassing een hoefijzer-schot produceren ipv een geworpen dobber. Dit bleek inderdaad teveel te zijn voor het blok in de weg aan de andere kant. Verschil nog maar 1!!!! Tijd? 57:50. Krap, krap, krap. Zoeken naar het moment om een nietiger persoon in te brengen voor de uit de kluiten gewassen sluitpost. Dit lieten de Frysen echter niet gebeuren daar zij bijzonder behendig de aandacht der goalie wisten vast te houden. Ondanks vereende inspanningen lukte het ons niet de verlenging reden te creëren en moesten we met pijn in ons hart de punten laten waar ze waren. Rete spannende wedstrijd, deze mening werd niet alleen door de gladiatoren van beide kanten gedeeld maar ook de in ruime getalen opgekomen supporters. In kijkcijfer stegen we boven de ere-gladiatoren uit, t’is maar dat je het weet. Kijken of ik daar maandag een brood voor kan kopen. Emoties schommelen tot het eerste biertje tussen trots en jammer. Tot de volgende keer.

Over Big T

Bekijk ook

Enschede Lions 1 in de finale

Zaterdag finale play-offs vijfde divisie in Eindhoven Landstitel lonkt voor Enschede Lions 1 (Door Eddy …